Poezi nga poeti yne i njohur kosovar z. Gezim Ajgeraj

Publié le par Engjell Shehu


LETËR TË DASHURVE TË MI



Ta shijoni ju bukën e kurbetit

Kur shtrohet në sofër i ngjanë pelinit

Mos ulëshi kurrë fjalë e amanetit

Large bukës së mallit sofrës së mërgimit



Me të djegëshmin mall letrën e kam shkruar

Kërkoni atje ëndrrat ti ndërtoni

Se këtej nga ne mbetesh i harruar

Udhët dhe kurbetin përherë ti mallkoni



Nga Alpet e Zvicrës sot kur ju shkruajë

Me dorën plot dridhmë e lodhjen mbi ballë

Na është shtjerrë djersa këtij dheu të huajë

Nga motet e mosha të djegur në mall



Në këtë vend vëlla ka një moto tjetër

Njeriu lindë për punë jo për të jetuar

Këtu jemi numër dhe asgjë më tepër

Numër si robotët veç për të punuar



Neve vëlla i dashur jemi të mallkuar

Tek i djegim motet e ushqejmë shpresën

Fillojmë paradiellit deri përënduar

Me keto udhë mërgimi e djegim vetveten



***



Shpeshherë e kujtojë orën e Historisë

Kur mësonim në libra për skllav e pronar

Mos bini në kurth udhëve arratisë

Vërtet ky kapitull nuk ishte përrallë



Kush shet lumturi nga kjo udhë e jonë

Moti i ka shitur i janë vërbuar sytë

Do të mbetet i huaj nga do e ku shkon

Për herë do të ngelë në klasën e dytë



Ta kujtoj mëmëdheun se ku e ka lënë

Dhe zjarrin në votër qysh moti të shuar

Njësoj sikur njerkës kur i thuhet nënë

Nën strehën e huaj përherë i mallkuar



Mbetëm vetëm numër tani mbi këtë top

Të huaj këtu të huaj atje

Ku ta djeg këtë emër e ti bëj një gropë

Ah, këtyre ikjeve njerëz pa atdhe



Një skaj pasqyreje e udhëve mërgimit

Të shiheni ju atje e ju mërgimtarë

Lërini lakmitë ikjeve harrimit

Shikoni ballin tuaj të zhuritë në mall



***



Një cicërrimë bilbili në dritare ra

Me rrezet e diellit mbushëlloi Vërrini

Isha në mëmëdhe s'më rëndoi ky mall

Largë këtyre udhëve që më sjelli trishtimin



Në pëllëmbë të dorës Vërrini më ra

Rrëzë bjeshkëve të Sharrit deri buzë Pashtrikut

Të shihni ç'fusha Prizereni ka

E ne i braktisim vai për ne lum miku



Dhe këto bjeshkët tona minerale plotë

Kërkojnë djersën tonë ti thirrim kthimit

E ne nëpër botë mallit derdhim lot

Hym në hak të mëmëdheut na mbyti mallkimi



***



Asgjë s'janë të mirat në dheun e huajë

As fjalën mërgim më s'mund ta duroi

Ah kjo fjalë plotë mall po më bën të vuajë

Larg këtyre udhëve kush mos ta provoi



Ruaju harrimit një mik më tha

Se dheu i huajë shumkëndë ka harruar

Si Prizreni ynë vend në bot nuk ka

Të mirat e huaja shumkënd e kanë mashtruar



Kjo fjalë më hodhi larg në Andaluzi

Dhe Alkimisti i Cohelos tek bredh nëpër dhe

Njeriu shëtit boten shpesh për pasuri

Ndërsa pasurinë e ka në atdhe



Gëzim Ajgeraj, Mars 2008,

Pregatiti Engjell SHEHU

Commenter cet article